Het Loofhuttenfeest

Samen feest vieren, het is een geliefd sociaal gebeuren om weer eens de waarden en gebruiken die je hebt te delen met elkaar. Om de bouwstenen van je identiteit en geschiedenis gezamenlijk weer eens te beleven. Zo ook het Joodse Loofhuttenfeest (Soekot) voor het Joodse volk, gebaseerd op het Bijbelboek Leviticus 23:33-44, waarin staat dat het volk ter ere van God zeven dagen feest moet vieren (en ook nog de achtste dag). Een instelling die voor altijd geldt, generatie na generatie, ter herinnering aan de tijd dat hun voorouders uit Egypte werden geleid door God en onderweg in hutten woonden. Toen God hen bevrijdde van de Egyptische farao, hen beschermde en voorzag in wat ze nodig hadden om de barre tocht te overleven. Het was een flinke uittocht: in het boek Exodus 12:37-38 staat dat het aantal wel 600.000 mannen bedroeg (vrouwen, kinderen, vreemdelingen en allerlei dieren niet meegerekend) en in Exodus 16:35 wordt vermeld dat de reis wel 40 jaar lang heeft geduurd. Met andere woorden, een groep van misschien meer dan 1,5 miljoen mensen op weg naar een beter land, dat is nog eens een optocht!

De periode van het Loofhuttenfeest start elk jaar volgens de Joodse kalender op de 15e dag van de zevende maand Tisjri. Omgerekend naar de huidige Gregoriaanse kalender is het echter elk jaar op een andere dag, dit jaar is het van 12 oktober tot en met 19 oktober. Tijdens het Loofhuttenfeest wordt een hut gebouwd en wordt men geacht te slapen en te eten in de hut. Het bouwen van een dergelijke hut heeft soms allerlei voorschriften, zo mag het dak alleen bedekt worden met takken en andere gebladerte en niet helemaal dicht zijn. Daarnaast wordt de hut vaak versierd met allerlei symbolische voorwerpen. Dagelijks worden dan rituelen uitgevoerd van bidden, zegenen en maaltijd houden met elkaar. Daarbij speelt in de Joodse traditie het zwaaien met een speciale bundel (Loelav) van vier specifieke gewassen in beide handen een belangrijke rol. Deze vier gewassen zijn een grote gave citrusvrucht, een palmtak, twee wilgentakken en drie mirretakken, gebaseerd op Lev. 23:40.

En elk van deze vier gewassen heeft ook weer een betekenis. Een populair verhaal is bijvoorbeeld dat elk ervan de menselijke houding representeert ten aanzien van de Thora (de eerste vijf boeken uit het Oude Testament). De citrusvrucht staat dan symbool voor hen die de Thora zowel lezen als ook het toepassen in hun dagelijks leven (een geurig, smaakvolle vrucht). De palmtak symboliseert hen die de Thora bestuderen, maar weinig toepassen, de drie mirretakken staan voor hen die de Thora voornamelijk toepassen en de twee wilgentakken symboliseren hen die niets doen met de Thora. Het Joodse volk beseft dat zij al deze vier kenmerken onder hun gelederen hebben en willen door het symbolisch bij elkaar te brengen tot een bundel ook tot uitdrukking brengen dat zij samen elkaar aanvullen en als één volk voor God willen staan. Een bijzondere gedachte en zo herkenbaar. Ieder vult aan wat de ander niet heeft of kan en samen vorm je één geheel. Een feest van dankbaarheid en vreugde.

Yasmin