Troostboek

Voor mijn verjaardag kreeg ik dit jaar een mooi prentenboek van Charlie Mackesy: ‘De jongen, de mol, de vos en het paard’. Een boek om heerlijk even in te dwalen. Het bevat prachtige ruwe tekeningen en ontroerende korte gesprekjes over vriendschap, liefde, verlangen... Het zit vol mooie quotes, zoals: ‘Wat is het moedigste dat je ooit hebt gezegd?’, vroeg de jongen. ‘Help’, antwoordde het paard… En: ‘Om hulp vragen betekent niet dat je opgeeft’, zei het paard. ‘Het betekent dat je weigert op te geven’. Of: ‘Iedereen is een beetje bang’, zei het paard. ‘Maar we zijn minder bang als we samen zijn’. Mooie quotes om bij LT en Buurthulp Oost achter het raam te plakken. 

Lees meer

Het Diaconaal Centrum Oost en de metafoor van de tuin

Er wordt wel gezegd dat we na corona nooit meer dezelfde samenleving krijgen. Terug naar het ‘oude normaal’ kan niet meer. Misschien is de les uit deze crisis wel dat we ons bewuster worden van het feit dat we niet alles zelf in de hand hebben en dat er belangrijker zaken in het leven zijn dan geld en goed. 

Lees meer

Berichten

Het lijkt wel of ik aan een vorm van heimwee lijd. Nu we al ruim 2 maanden in een soort van quarantaine leven als samenleving en dus ook als kerk merk ik dat ik het samenkomen met elkaar (jullie dus) echt mis: de gesprekken in de kerk en op de koffieochtenden, de ontmoetingen bij het spreekuur van Buurthulp Oost, de kerkdiensten met de vrolijk rondrennende kinderen, het gezellige koffie drinken na de dienst, het zingen in een volle kerk zodat het dak eraf gaat, de schouderklopjes en high-fives, het doorbomen over bijbelverhalen bij de Wijze Woensdagen, de inspiratieavonden, de rommelmarkt, Re-play, de grappen en grollen, het stil worden met elkaar, het gemopper, het in- en uit lopen van iedereen. Natuurlijk wist ik dat de Eltheto een bijzondere plek was, maar ‘een man weet niet wat ie mist, pas als ze er niet is, weet een man pas wat ie mist’, zingt De Dijk in een klassieker.

Gelukkig zijn we via de digitale vieringen met elkaar verbonden, kunnen we zoomen en bellen, in tweetallen wandelen door het Flevopark. Bij het avondgebed en rond de kerk en de maaltijdafgifte kunnen we elkaar zomaar eventjes tegen het lijf lopen en met anderhalve meter afstand tussen ons even bijpraten, maar het is toch anders dan anders.

En het ziet ernaar uit dat het ondanks de versoepelingen ook nog wel even anders dan anders zal blijven. De komende tijd moeten we als kerk een ‘gebruiksplan’ opstellen dat geldt voor alle activiteiten in en rond het kerkgebouw, met looproutes, etc… Samen zingen als gemeente lijkt even niet meer te kunnen (zingen blijkt ‘besmettelijk’ te zijn). Voorlopig dus nog even kerk zijn in een ‘anderhalve-meter-samenleving’, het ‘nieuwe normaal’. In een klein kerkgebouw als de Eltheto is dat nog niet zo makkelijk.

Toch gebeurt er ook nu van alles rond de Eltheto. Lees maar in dit Bulletin. Er wordt ook veel creativiteit wakker. Ik denk alleen al aan het zingen met Pasen vanaf de verschillende balkons boven de kerk. Ik was ontroerd door al die vertrouwde gezichten van de leefgemeenschap die ons de Paasgroet toezongen. Samen Vooruit startte met het verzorgen van gratis maaltijden voor mensen die het nu even lastig hebben. Allerlei vrijwilligers meldden zich uit de buurt om iets terug te doen voor Oost. Sarah en Geert Jan die op het idee kwamen om koffie te gaan drinken bij mensen thuis op de stoep om toch iets van het koffieochtend gevoel te beleven. Jan Pieter die een prachtige youtube registratie maakt van de kerkdiensten. Gemeenteleden en vrijwilligers van Buurthulp Oost die elkaar via de telefoon een beetje blijven volgen en met elkaar meeleven of boodschappen voor elkaar doen…. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
De Geest van Pinksteren is creatief en schept ook weer nieuwe mogelijkheden.

We laten elkaar niet los en blijven op elkaar letten. Mocht je behoefte hebben aan een luisterend oor of heb je hulp nodig, laat het ons weten.
Goede Pinksterdagen! Moge Gods liefdevolle Geest je troosten, bemoedigen, en bezielen!

Ga met God en Hij zal met je zijn.
Bij gevaar, in bange tijden,
Over jou zijn vleugels spreiden.
Ga met God en Hij zal met je zijn.

Wat hou ik van uw huis…

Het is een van mijn lievelingsliederen: Psalm 84 - in welke versie dan ook (;-). Een lied vol liefde voor het huis van God, een plek waar je thuis komt met je vreugde, je verlangen en je zorgen, alles wat op je drukt. Een plek waar je thuis komt onder het dak van Gods liefde, om er te nestelen, te schuilen, in en uit te vliegen. Ik hou van dat huis.

Dat nu juist vandaag, als we verlangen naar zo’n plek, kerkdeuren dicht blijven, raakt dat ons. Juist nu verlangen we naar woorden van God die draagkracht hebben en de weg wijzen, willen we elkaar ontmoeten en bemoedigen, samen zingen, vechten, huilen, bidden, lachen, werken en bewonderen (Shaffy).

Dat doen we nu op andere manieren.  Volgens mij is er in kerkelijke kringen nog nooit zoveel digitaal gevierd, gebeden, gebeld, geappt, ge-audio- en ge-videostreamd, virtueel vergaderd en overlegd als de afgelopen dagen. In tijden van crisis komt er gelukkig ook nieuwe creativiteit vrij.

Hoe dan ook. Niet iedereen beschikt over digitale middelen of vaardigheden.  Daar zijn we ons van bewust. We missen de kerk als thuisplek. Dat heimwee past wel bij psalm 84. Maar psalm 84 zit ook vol vertrouwen. ‘Heer die het al in handen houdt, welzalig die op u vertrouwt’, zo eindigt de berijming van 1973.

Met al onze verlangens en angsten gaan we in vertrouwen op weg naar Pasen. Om (op welke manier dan ook) het feest te vieren van de Opgestane, die zich niet laat hinderen door gesloten deuren!

Broedergroet!

ds. Martijn van Laar

Een glimlach van licht

 

Verlangen naar licht, dat zit best diep. Overal kom je het tegen. Een soort oerverlangen. We kunnen gewoon niet zonder licht. Licht geeft kleur, warmte, gloed. In deze weken van steeds langer wordende donkere nachten brengen we graag wat licht. Met kaarsen, met kerstversiering. Blijkbaar hebben wij mensen wel behoefte aan wat licht. Ik in ieder geval wel. En ik kan me nog dat stel herinneren dat ik op TV zag. Ze hadden hun hele huis vol gezet met verlichte kerstbomen. Net als die vrouw die vertelde dat ze het maar heel erg rommelig vond in de wereld en maar een extra kribje in haar kerststal had geplaatst. Ik denk dat ik haar wel begrijp. Er is veel donker en chaos.  

Lees meer

‘BN-ers’ aan de Javastraat

Sinds kort is de Javastraat een aantal ‘BN-ers’ rijker. Voor de zomer hadden we in de meerdere dagen een cameraploeg en redacteuren van de EO over de vloer. Voor het nieuwe programma ‘Zie je zondag!’ (NPO 2, zondagmorgen 9.20 uur). In dit televisieprogramma stelt presentator Marleen Stelling de vraag waarom mensen anno 2019 bij een kerk zouden willen horen. Als Eltheto mochten we de spits afbijten.

Lees meer