De Geest spreekt alle talen.. en doet ons elkaar verstaan - Martijn van Laar

Dat er iets als een kerk is, een groep mensen die het samen waagt met God en met zijn Koninkrijk, blijf ik een wonder vinden. Het wonder van Pinksteren. God die ons als zo verschillende mensen samenbindt.

De Eltheto is een veelkleurige groep mensen. Dromers, denkers, doeners, bidders, zingers, kaartenschrijvers, bloemenbrengers, bemoedigers, aanjagers, grappenmakers, kritische vragenstellers, zoekers en vinders, zwaarmoedigen en lichtvoetigen, meer en minder gelovigen, jong en oud…, zelfs Ajaxieden en Feyenoorders onder één dak (;-).

Toch horen we bij elkaar en komen we hier allemaal op onze eigen manier thuis. Dat moet te maken hebben met Gods Geest die een ieder van ons blijkbaar aanspreekt in onze eigen taal. De Geest als een soort communicatie-expert, die ons op de een of andere manier toch steeds weer weet te raken en doet geloven. Met een woord, een gebaar, een lied, een knipoog van God. ‘De Geest spreekt alle talen’, zo zingt een klassiek geworden opwekkingslied. ‘En (de Geest) doet ons elkaar verstaan’, zingt datzelfde lied. Elkaar verstaan en begrijpen, dat gaat dus niet vanzelf. Daar heb je Gods Geest ook echt voor nodig. Elkaar echt zien, dat is nog best een dingetje. Niet alleen in de kerk.

Lees meer

Wordt Pasen het keerpunt? - Martijn van Laar

Met bovenstaande kop kopte het Parool op 8 maart. Het artikel onder die kop ging over langverwachte versoepelingen van coronamaatregelen. Zou met Pasen dan toch eindelijk weer perspectief komen na een lange tijd van lockdown? Wordt Pasen het keerpunt?

‘Dat is al tweeduizend jaar de vraag waar het om draait’, postte stadspredikant Tim Vreugendenhil in reactie op deze kop op instagram gevat.

Pasen als keerpunt voor mensen in lockdown. Ik moet dan denken aan het verhaal van de leerlingen van Jezus die zich na de executie en kruisiging van Jezus in een bedompte kamer hebben opgesloten. Deuren en ramen dicht. Bang, verdrietig, gedesillusioneerd en moe. In lockdown… Misschien herken je er wel wat van. Wie weet werd je zo ook wel wakker de donderdagmorgen na de verkiezingen.

Maar dan ineens staat de Opgestane in hun midden, Jezus die licht en lucht brengt in alle donker en angstigheid, het doet waaien met zijn Geest en deuren van hoop opent waardoor zijn licht kan binnenvallen: ‘Ik wens jullie vrede!’.

Lees meer

Bijna alles is anders met kerst - Martijn van Laar

Deze Kerst zal het wat anders zijn dan anders. Op het moment van schrijven zijn we druk bezig met plannen maken voor de kerstdagen. Als u/jij dit leest zal het wel duidelijk zijn hoe het kinderkerstfeest in de Elthetokerk eruit komt te zien, óf er vanaf de balkons van de leefgemeenschap boven de kerk een heerlijke engelenzang zal klinken (;-), wat de alternatieve invulling is van de KerstInn op tweede kerstdag, en wie weet wat nog meer…

Lees meer

Het Diaconaal Centrum Oost en de metafoor van de tuin

Er wordt wel gezegd dat we na corona nooit meer dezelfde samenleving krijgen. Terug naar het ‘oude normaal’ kan niet meer. Misschien is de les uit deze crisis wel dat we ons bewuster worden van het feit dat we niet alles zelf in de hand hebben en dat er belangrijker zaken in het leven zijn dan geld en goed. 

Lees meer

Troostboek

Voor mijn verjaardag kreeg ik dit jaar een mooi prentenboek van Charlie Mackesy: ‘De jongen, de mol, de vos en het paard’. Een boek om heerlijk even in te dwalen. Het bevat prachtige ruwe tekeningen en ontroerende korte gesprekjes over vriendschap, liefde, verlangen... Het zit vol mooie quotes, zoals: ‘Wat is het moedigste dat je ooit hebt gezegd?’, vroeg de jongen. ‘Help’, antwoordde het paard… En: ‘Om hulp vragen betekent niet dat je opgeeft’, zei het paard. ‘Het betekent dat je weigert op te geven’. Of: ‘Iedereen is een beetje bang’, zei het paard. ‘Maar we zijn minder bang als we samen zijn’. Mooie quotes om bij LT en Buurthulp Oost achter het raam te plakken. 

Lees meer

Berichten

Het lijkt wel of ik aan een vorm van heimwee lijd. Nu we al ruim 2 maanden in een soort van quarantaine leven als samenleving en dus ook als kerk merk ik dat ik het samenkomen met elkaar (jullie dus) echt mis: de gesprekken in de kerk en op de koffieochtenden, de ontmoetingen bij het spreekuur van Buurthulp Oost, de kerkdiensten met de vrolijk rondrennende kinderen, het gezellige koffie drinken na de dienst, het zingen in een volle kerk zodat het dak eraf gaat, de schouderklopjes en high-fives, het doorbomen over bijbelverhalen bij de Wijze Woensdagen, de inspiratieavonden, de rommelmarkt, Re-play, de grappen en grollen, het stil worden met elkaar, het gemopper, het in- en uit lopen van iedereen. Natuurlijk wist ik dat de Eltheto een bijzondere plek was, maar ‘een man weet niet wat ie mist, pas als ze er niet is, weet een man pas wat ie mist’, zingt De Dijk in een klassieker.

Gelukkig zijn we via de digitale vieringen met elkaar verbonden, kunnen we zoomen en bellen, in tweetallen wandelen door het Flevopark. Bij het avondgebed en rond de kerk en de maaltijdafgifte kunnen we elkaar zomaar eventjes tegen het lijf lopen en met anderhalve meter afstand tussen ons even bijpraten, maar het is toch anders dan anders.

En het ziet ernaar uit dat het ondanks de versoepelingen ook nog wel even anders dan anders zal blijven. De komende tijd moeten we als kerk een ‘gebruiksplan’ opstellen dat geldt voor alle activiteiten in en rond het kerkgebouw, met looproutes, etc… Samen zingen als gemeente lijkt even niet meer te kunnen (zingen blijkt ‘besmettelijk’ te zijn). Voorlopig dus nog even kerk zijn in een ‘anderhalve-meter-samenleving’, het ‘nieuwe normaal’. In een klein kerkgebouw als de Eltheto is dat nog niet zo makkelijk.

Toch gebeurt er ook nu van alles rond de Eltheto. Lees maar in dit Bulletin. Er wordt ook veel creativiteit wakker. Ik denk alleen al aan het zingen met Pasen vanaf de verschillende balkons boven de kerk. Ik was ontroerd door al die vertrouwde gezichten van de leefgemeenschap die ons de Paasgroet toezongen. Samen Vooruit startte met het verzorgen van gratis maaltijden voor mensen die het nu even lastig hebben. Allerlei vrijwilligers meldden zich uit de buurt om iets terug te doen voor Oost. Sarah en Geert Jan die op het idee kwamen om koffie te gaan drinken bij mensen thuis op de stoep om toch iets van het koffieochtend gevoel te beleven. Jan Pieter die een prachtige youtube registratie maakt van de kerkdiensten. Gemeenteleden en vrijwilligers van Buurthulp Oost die elkaar via de telefoon een beetje blijven volgen en met elkaar meeleven of boodschappen voor elkaar doen…. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
De Geest van Pinksteren is creatief en schept ook weer nieuwe mogelijkheden.

We laten elkaar niet los en blijven op elkaar letten. Mocht je behoefte hebben aan een luisterend oor of heb je hulp nodig, laat het ons weten.
Goede Pinksterdagen! Moge Gods liefdevolle Geest je troosten, bemoedigen, en bezielen!

Ga met God en Hij zal met je zijn.
Bij gevaar, in bange tijden,
Over jou zijn vleugels spreiden.
Ga met God en Hij zal met je zijn.