Berichten

Het lijkt wel of ik aan een vorm van heimwee lijd. Nu we al ruim 2 maanden in een soort van quarantaine leven als samenleving en dus ook als kerk merk ik dat ik het samenkomen met elkaar (jullie dus) echt mis: de gesprekken in de kerk en op de koffieochtenden, de ontmoetingen bij het spreekuur van Buurthulp Oost, de kerkdiensten met de vrolijk rondrennende kinderen, het gezellige koffie drinken na de dienst, het zingen in een volle kerk zodat het dak eraf gaat, de schouderklopjes en high-fives, het doorbomen over bijbelverhalen bij de Wijze Woensdagen, de inspiratieavonden, de rommelmarkt, Re-play, de grappen en grollen, het stil worden met elkaar, het gemopper, het in- en uit lopen van iedereen. Natuurlijk wist ik dat de Eltheto een bijzondere plek was, maar ‘een man weet niet wat ie mist, pas als ze er niet is, weet een man pas wat ie mist’, zingt De Dijk in een klassieker.

Gelukkig zijn we via de digitale vieringen met elkaar verbonden, kunnen we zoomen en bellen, in tweetallen wandelen door het Flevopark. Bij het avondgebed en rond de kerk en de maaltijdafgifte kunnen we elkaar zomaar eventjes tegen het lijf lopen en met anderhalve meter afstand tussen ons even bijpraten, maar het is toch anders dan anders.

En het ziet ernaar uit dat het ondanks de versoepelingen ook nog wel even anders dan anders zal blijven. De komende tijd moeten we als kerk een ‘gebruiksplan’ opstellen dat geldt voor alle activiteiten in en rond het kerkgebouw, met looproutes, etc… Samen zingen als gemeente lijkt even niet meer te kunnen (zingen blijkt ‘besmettelijk’ te zijn). Voorlopig dus nog even kerk zijn in een ‘anderhalve-meter-samenleving’, het ‘nieuwe normaal’. In een klein kerkgebouw als de Eltheto is dat nog niet zo makkelijk.

Toch gebeurt er ook nu van alles rond de Eltheto. Lees maar in dit Bulletin. Er wordt ook veel creativiteit wakker. Ik denk alleen al aan het zingen met Pasen vanaf de verschillende balkons boven de kerk. Ik was ontroerd door al die vertrouwde gezichten van de leefgemeenschap die ons de Paasgroet toezongen. Samen Vooruit startte met het verzorgen van gratis maaltijden voor mensen die het nu even lastig hebben. Allerlei vrijwilligers meldden zich uit de buurt om iets terug te doen voor Oost. Sarah en Geert Jan die op het idee kwamen om koffie te gaan drinken bij mensen thuis op de stoep om toch iets van het koffieochtend gevoel te beleven. Jan Pieter die een prachtige youtube registratie maakt van de kerkdiensten. Gemeenteleden en vrijwilligers van Buurthulp Oost die elkaar via de telefoon een beetje blijven volgen en met elkaar meeleven of boodschappen voor elkaar doen…. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
De Geest van Pinksteren is creatief en schept ook weer nieuwe mogelijkheden.

We laten elkaar niet los en blijven op elkaar letten. Mocht je behoefte hebben aan een luisterend oor of heb je hulp nodig, laat het ons weten.
Goede Pinksterdagen! Moge Gods liefdevolle Geest je troosten, bemoedigen, en bezielen!

Ga met God en Hij zal met je zijn.
Bij gevaar, in bange tijden,
Over jou zijn vleugels spreiden.
Ga met God en Hij zal met je zijn.