Het Diaconaal Centrum Oost en de metafoor van de tuin

Er wordt wel gezegd dat we na corona nooit meer dezelfde samenleving krijgen. Terug naar het ‘oude normaal’ kan niet meer. Misschien is de les uit deze crisis wel dat we ons bewuster worden van het feit dat we niet alles zelf in de hand hebben en dat er belangrijker zaken in het leven zijn dan geld en goed. 

In de gesprekken die ik soms voer met mensen tijdens de inloopochtend, valt me op dat men in hun taalgebruik vaak termen gebruikt die refereren aan groei, bloei, zaaien en oogsten. Op basis hiervan wil ik de metafoor van een tuin introduceren als beeld voor het Diaconaal Centrum Oost.

Een tuin is niet als een woestijn dor en onvruchtbaar. Zij is geen jungle, waar chaos en het recht van de sterkste heerst. Zij is ook geen kas, waar honderden exact dezelfde plantjes netjes op een rij worden gekweekt. In een tuin laat je dingen groeien die mooi zijn, en dingen die vrucht dragen, ons voeden en lekker smaken. Een tuin bestaat uit verschillende onderdelen - dingen die groeien (zaadjes, plantjes), grond, voeding (water, mest) – en er is iemand die de tuin bewerkt, zeg een tuinman of tuinvrouw (het team van het Diaconaal Centrum Oost). De zaadjes moeten de kans krijgen om zich te ontwikkelen (de bezoekers en vrijwilligers); zij staan voor de mens, die potentie en talenten heeft. De vruchtbare grond waarin zaadjes tot bloei kunnen komen zou je kunnen zien als omschrijving van de gemeenschap, waarin wij omzien naar elkaar, elkaar tot voedzame bodem willen zijn. De tuinman is verantwoordelijk voor het geheel; dit zou je kunnen zien als de rol van de 3 kerken (Binnenwaai, Muiderkerk en de Elthetokerk), die het algemeen belang prioriteit zouden moeten geven. Wat is de taak van deze tuinman? Hij moet met beleid zaaien en investeren in de samenleving, haar voeden, en beschermen. Een tuin is geen jungle; het gras wordt gemaaid en de heggen gesnoeid.

Er is vrijheid om je te ontwikkelen, maar binnen een bepaalde orde. Er is een zekere begrenzing van individuele vrijheden ten behoeve van het collectief, om ook de menselijke waardigheid van de ander te beschermen. Een tuinman zorgt ook voor de oogst: het uiteindelijke doel is om als samenleving gezond en vruchtbaar te zijn, opdat de cyclus van het leven opnieuw kan beginnen voor de generaties die na ons komen. Als mens opereren we op drie niveaus van verantwoordelijkheid: we zijn verantwoordelijk voor onszelf (wij zijn een zaadje met talenten), voor elkaar (wij kunnen elkaar tot vruchtbare bodem zijn), en voor het geheel (we mogen die verantwoordelijkheid mee dragen bijvoorbeeld door bij het Diaconaal Centrum Oost betrokken te zijn, ideeën aan te dragen etc.). We hebben dus een bijzondere opdracht! In de relatie tussen Schepper en schepping mogen wij medeschepper worden. En als christenen geeft het geloof ons een kompas hierin.

Maar ondanks dit alles blijft zo’n tuin uiteindelijk toch een wonder, een mysterie, net zoals wij een kindje dat geboren wordt elke keer weer als een wonder ervaren, ook al kennen we het biologische proces erachter. Er zit een ongrijpbaar element in de natuur, en wij zijn als mens nooit helemaal in controle. Het leven is niet maakbaar. De samenleving en het Diaconaal Centrum Oost ook niet. Daarom doen wij wat we kunnen en laten we de rest over aan de Geest die leven en vrucht geeft.

 

Wat vind je in het Diaconaal Centrum?

  • Naastenliefde, gastvrijheid: Iedereen is welkom in het Diaconaal Centrum. Bezoekers kunnen hun verhaal kwijt. Er wordt actief geluisterd. Bezoekers gaan in gesprek met elkaar en helpen elkaar.
  • Dienstbaarheid en bescheidenheid: Het Diaconaal Centrum is er voor de bezoeker. Vanuit een dienstbare houding (present zijn) zetten we ons in voor mensen die kortdurend of voor langere tijd ondersteuning kunnen gebruiken.
  • Optimisme, aandacht en vertrouwen: Wij geloven erin dat we met elkaar aan een beter Diaconaal Centrum kunnen werken. Een plek waarin ook het kwetsbare gezien en gehoord wordt. Niet alles lukt direct, maar iedere dag is een nieuw begin. Fouten maken hoort er bij.

Vrede & goede gezondheid gewenst!

Gianni da Costa
Diaconaal Opbouwwerk.

PS: De metafoor van een tuin is geïnspireerd uit het boek Beelddragen.