Wordt Pasen het keerpunt? - Martijn van Laar

Met bovenstaande kop kopte het Parool op 8 maart. Het artikel onder die kop ging over langverwachte versoepelingen van coronamaatregelen. Zou met Pasen dan toch eindelijk weer perspectief komen na een lange tijd van lockdown? Wordt Pasen het keerpunt?

‘Dat is al tweeduizend jaar de vraag waar het om draait’, postte stadspredikant Tim Vreugendenhil in reactie op deze kop op instagram gevat.

Pasen als keerpunt voor mensen in lockdown. Ik moet dan denken aan het verhaal van de leerlingen van Jezus die zich na de executie en kruisiging van Jezus in een bedompte kamer hebben opgesloten. Deuren en ramen dicht. Bang, verdrietig, gedesillusioneerd en moe. In lockdown… Misschien herken je er wel wat van. Wie weet werd je zo ook wel wakker de donderdagmorgen na de verkiezingen.

Maar dan ineens staat de Opgestane in hun midden, Jezus die licht en lucht brengt in alle donker en angstigheid, het doet waaien met zijn Geest en deuren van hoop opent waardoor zijn licht kan binnenvallen: ‘Ik wens jullie vrede!’.

 

Pasen als keerpunt. We hopen allemaal dat met Pasen weer iets meer mogelijk is, dat het gewone leven weer wat open gaat. Misschien dat de versoepelingen onverhoopt toch nog langer op zich laten wachten. Hoe het ook zij: met Pasen vieren we het keerpunt. ‘De muur verandert in een raam’, schrijft Rowan Williams ergens in een paaspreek. Het leven loopt niet dood in een lockdown. Het graf heeft Jezus en alles waar hij voor stond: liefde, genade, ontferming, God-met-ons, niet gevangen kunnen houden. God heeft met Jezus in de muren waar wij tegenaan lopen en waardoor wij gevangen gehouden worden een open raam gemaakt. Sytze de Vries heeft het mooi verwoord in een lied:

Ga maar gerust, want Ik zal met je meegaan.
Ik ben je baken, ook in diepe nacht.
Ik ben de stem die steeds in jou zal opstaan.
Ik ben de hand die op je vriendschap wacht.
Ik ben het licht dat voor je voeten uitgaat.
Ik ben de wind waardoor je adem haalt.

Ik ben de zon, waarvoor het donker knielt.
Ik ben de groet, waarmee ook jij zult opstaan.
Ik ben de hoop, dat zaad diep in je ziel.
Ik ben het lied, dat fluistert in de bomen.
Ik ben de dag, die schemert in je droom.

Ga maar gerust, want Ik zal met je meegaan.
Ik ben de liefde, die een mens je schenkt.
Ik ben de hoogste toon die jij kunt aanslaan.
Ik ben de verte, die verlangend wenkt.
En, kom je thuis, de laatste mist verdwenen
ben Ik de hand, die al je tranen wist.

Hoopvol gaan we als gemeente samen op weg naar Pasen. Hoe we het ook zullen vieren - met een gezongen Paasgroet vanaf de balkons, een kinderpaasfeest, of enkel via een gestreamde online viering - we houden moed en hebben lief. We weten van de Opgestane die door gesloten deuren breekt!

Goede Pasen!

Broedergroet, Martijn van Laar