De Geest spreekt alle talen.. en doet ons elkaar verstaan - Martijn van Laar

Dat er iets als een kerk is, een groep mensen die het samen waagt met God en met zijn Koninkrijk, blijf ik een wonder vinden. Het wonder van Pinksteren. God die ons als zo verschillende mensen samenbindt.

De Eltheto is een veelkleurige groep mensen. Dromers, denkers, doeners, bidders, zingers, kaartenschrijvers, bloemenbrengers, bemoedigers, aanjagers, grappenmakers, kritische vragenstellers, zoekers en vinders, zwaarmoedigen en lichtvoetigen, meer en minder gelovigen, jong en oud…, zelfs Ajaxieden en Feyenoorders onder één dak (;-).

Toch horen we bij elkaar en komen we hier allemaal op onze eigen manier thuis. Dat moet te maken hebben met Gods Geest die een ieder van ons blijkbaar aanspreekt in onze eigen taal. De Geest als een soort communicatie-expert, die ons op de een of andere manier toch steeds weer weet te raken en doet geloven. Met een woord, een gebaar, een lied, een knipoog van God. ‘De Geest spreekt alle talen’, zo zingt een klassiek geworden opwekkingslied. ‘En (de Geest) doet ons elkaar verstaan’, zingt datzelfde lied. Elkaar verstaan en begrijpen, dat gaat dus niet vanzelf. Daar heb je Gods Geest ook echt voor nodig. Elkaar echt zien, dat is nog best een dingetje. Niet alleen in de kerk.

Ik ben het boek ‘Wij slaven van Suriname’ van Anton de Kom aan het lezen. Een indrukwekkend en aangrijpend verslag over de gruwelen van de slavernij in Suriname. Nergens was die zo wreed als daar. Een verhaal dat nog nauwelijks echt gezien wordt, maar tot op de dag vandaag zijn sporen trekt ook in onze samenleving. Over elkaar zien en verstaan gesproken.

Tijdens de Ramadan stelde een van onze jongens voor om - solidair met zijn islamitische klasgenoten - ook als gezin een dag te vasten. Een sympathiek idee, vonden we. En zo stonden we om vier uur ’s nachts, vlak voor zonsopgang, pannenkoeken te bakken (ja, we zijn wat onervaren vasters en dachten met een goed gevulde maag de dag te moeten beginnen). Een enkele dag zonder eten en drinken was al best een opgave, kan ik zeggen. Het grootste deel van de dag had ik een bonkende hoofdpijn. Wel – met dank aan Stijn - een geestelijk lesje in leren zien, in begrip en verstaan, in verbinding…

Een van de vrijwilligers van Buurthulp Oost is deze week met zijn vriendin naar Samos vertrokken om daar een paar maanden als vrijwilliger in de Vluchtelingenkampen te gaan helpen.

Gods Geest spreekt zomaar mensen aan in hun eigen taal, zodat ze ook anderen en elkaar gaan zien en verstaan.

Met Pinksteren vieren we het samen (digitaal) met onze broeders en zusters van de Binnenwaai, de Muider, de Arabische kerk en de Ghanese kerk. Een veelkleurig gezelschap. Maak dan ook kennis met onze nieuwe collega voorganger van de Binnenwaai: Marjolein Hekman. We zijn blij met haar!

En ga ook gerust opnieuw of voor de eerste keer in tweetallen wandelen. Al wandelend kun je elkaar weer beter leren kennen en verstaan.

Goede Pinksteren!
Broedergroet,
Martijn van Laar

De ‘klassieker’: ‘Samen in de naam van Jezus’ (Opwekking 167)

Samen in de naam van Jezus
heffen wij een loflied aan,
want de Geest spreekt alle talen
en doet ons elkaar verstaan.
Samen bidden, samen zoeken
naar het plan van onze Heer.
Samen zingen en getuigen,
samen leven tot zijn eer.

Heel de wereld moet het weten
dat God niet veranderd is.
En zijn liefde als een lichtstraal
doordringt in de duisternis.
‘t Werk van God is niet te keren
omdat Hij er over waakt,
en de Geest doorbreekt de grenzen
die door mensen zijn gemaakt.

Prijst de Heer, de weg is open
naar de Vader, naar elkaar.
Jezus Christus, Triomfator,
mijn Verlosser, Middelaar.
Vader, met geheven handen
breng ik U mijn dank en eer.
‘t Is uw Geest die mij doet zeggen:
Jezus Christus is de Heer!