Verlangen naar God

Je begint een gebed

maar je hebt niks te melden

Of zou God al weten wat er in je omgaat?

Je zucht Je valt bijna in slaap

Je verlangt naar God, die is soms zo dichtbij

Je weet niet zeker of je wel gelooft

Je bent moe van alle woorden over God

Maar toch, God is er toch?

Ja, U zou er toch zijn?

Amen

 

Verlangen naar God. Verlangen naar die God, die belooft er te zijn. Soms merk je alleen zo weinig van God. Voor je het doorhebt, valt je geloof in slaap. Ooit waren er die intense ervaringen met God, maar nu is het zo stil. Te stil om nog te weten waar je op moet letten om God te zien en God op te merken. Is God er eigenlijk wel?

Als Jezus naar de tuin van Gethemané gaat, vraagt Hij twee vrienden om met Hem mee te gaan. Het is een donkere bladzijde uit Zijn leven. En dit is zo’n nacht waarin alles op het spel staat. Hij vraagt aan zijn vrienden of ze wakker willen blijven en willen bidden. Maar het lukt ze niet. Hun ogen vallen keer op keer dicht. Ze hebben amper door wat er op het spel staat. Ze horen de diepte niet die in Jezus´ woorden doorklinkt. Hun geloof sukkelt net iets te gemakkelijk in slaap. Ze willen wel wakker blijven, maar vallen steeds in slaap en schrikken weer wakker.

Ik schrik elke keer weer wakker als ik in deze tijd voor Pasen merk: ik ben net als zij. Ik ben vaak niet in staat om de diepte van de woorden van Jezus te peilen. Ik ben vaak niet in staat om te zien wat er op het spel staat als Jezus Zijn kruis op zich neemt; als Jezus óns kruis op zich neemt. Ons kruis, waar de onverschilligheid en de twijfel, de achteloosheid en onze zwartste bladzijden op staan geschreven. Ik val stil. Een stille (en hopelijk goede) week valt in ons leven. Lieve God Amen