Wat hou ik van uw huis…

Het is een van mijn lievelingsliederen: Psalm 84 - in welke versie dan ook (;-). Een lied vol liefde voor het huis van God, een plek waar je thuis komt met je vreugde, je verlangen en je zorgen, alles wat op je drukt. Een plek waar je thuis komt onder het dak van Gods liefde, om er te nestelen, te schuilen, in en uit te vliegen. Ik hou van dat huis.

Dat nu juist vandaag, als we verlangen naar zo’n plek, kerkdeuren dicht blijven, raakt dat ons. Juist nu verlangen we naar woorden van God die draagkracht hebben en de weg wijzen, willen we elkaar ontmoeten en bemoedigen, samen zingen, vechten, huilen, bidden, lachen, werken en bewonderen (Shaffy).

Dat doen we nu op andere manieren.  Volgens mij is er in kerkelijke kringen nog nooit zoveel digitaal gevierd, gebeden, gebeld, geappt, ge-audio- en ge-videostreamd, virtueel vergaderd en overlegd als de afgelopen dagen. In tijden van crisis komt er gelukkig ook nieuwe creativiteit vrij.

Hoe dan ook. Niet iedereen beschikt over digitale middelen of vaardigheden.  Daar zijn we ons van bewust. We missen de kerk als thuisplek. Dat heimwee past wel bij psalm 84. Maar psalm 84 zit ook vol vertrouwen. ‘Heer die het al in handen houdt, welzalig die op u vertrouwt’, zo eindigt de berijming van 1973.

Met al onze verlangens en angsten gaan we in vertrouwen op weg naar Pasen. Om (op welke manier dan ook) het feest te vieren van de Opgestane, die zich niet laat hinderen door gesloten deuren!

Broedergroet!

ds. Martijn van Laar