Troostboek

Voor mijn verjaardag kreeg ik dit jaar een mooi prentenboek van Charlie Mackesy: ‘De jongen, de mol, de vos en het paard’. Een boek om heerlijk even in te dwalen. Het bevat prachtige ruwe tekeningen en ontroerende korte gesprekjes over vriendschap, liefde, verlangen... Het zit vol mooie quotes, zoals: ‘Wat is het moedigste dat je ooit hebt gezegd?’, vroeg de jongen. ‘Help’, antwoordde het paard… En: ‘Om hulp vragen betekent niet dat je opgeeft’, zei het paard. ‘Het betekent dat je weigert op te geven’. Of: ‘Iedereen is een beetje bang’, zei het paard. ‘Maar we zijn minder bang als we samen zijn’. Mooie quotes om bij LT en Buurthulp Oost achter het raam te plakken. 

Een lief en troostend boek’, zo beschrijft vertaler Arthur Japin het. En inderdaad, het is een liefdevol troostboek.

Toen ik wat ‘googelde’ ontdekte ik tot mijn verrassing dat Charlie Mackesy ook de maker is van een indringende sculptuur, waar ik ook een foto van heb staan op mijn bureau. Een plaatje uit een van de meest bekende gelijkenissen van Jezus. Het beeldt het moment uit dat een vader zijn weggelopen en teruggekeerde zoon liefdevol omarmt, draagt eigenlijk. Het maakte toen ik het tegenkwam in een kerk in London grote indruk op me. Diezelfde dragende liefde proef je in dit innemende prentenboek van Charlie Mackesy.

Ik bid dat die dragende liefde ook het komend seizoen te proeven is te proeven is in en rond de Eltheto. Er is weer wat reuring rondom de kerk. De diensten kunnen weer door een grotere groep mensen bezocht worden (we hebben zelfs nieuwe ambtsdragers kunnen bevestigen!), bij de koffieinloop kunnen we elkaar weer ontmoeten, Re-play, kinderkerk, Buurthulp Oost, Wijze Woensdag. Allemaal wat voorzichtiger vanwege Corona, maar toch. We komen elkaar weer wat vaker tegen, en kunnen elkaar weer in de ogen kijken. Ik hoop dat onze kerk zo’n plek is waar we het leven kunnen vieren, maar waar we ook ‘help’ durven zeggen.

Het wordt weer herfst. Het seizoen van prachtige kleuren,  maar ook van de vallende bladeren. Wie weet moet je - net als ik - bij al die vallende blaadjes ook aan mensen denken die je lief waren en gevallen zijn of aan andere vallende mensen. Misschien voel je jezelf wel vallen. De herfst is schitterend en pijnlijk tegelijk.

‘Maar Eén is er. Hij vangt dit vallen oneindig teder in zijn handen op’, dicht de dichter Rainer Maria Rilke ontroerend mooi in zijn gedicht ‘Herfst’.

Het is een spreuk die ook in het troostend prentenboek van Charlie Mackesy had kunnen staan.

Ga liefdevol getroost met God!

Broedergroet,
Martijn van Laar